आपलं घर
तिचं कॉलेज संपलं तेव्हा असं वाटलं होतं आता संपलं सर्व ! पण त्यानंतर ही नवी सुरूवात! हेसुद्धा खूपच छान दिवस आहेत.
तिच्या सोबत चालत असतो- खूप खूप दूर चालत असतो, पण परत जाणं अगदीच जीवावर येतं. मग ती किंवा मी कुणीतरी म्हणतं- चला, आपल्याला काही आपल्या घरी नाही जायचं, आपापल्या घरी जायचंय. बाय म्हणा !अन् बाय म्हणणं खूपच कठीण जातं तरीही परत यायचं तर असतंच !
आज तिला म्हणालो- “आपल्या घरी चलशील नं?”
“तुम्ही न्याल नं ?”
“हं !”
“मग येईल !”
पुन्हा म्हणाली, स्वतःशीच- “आपलं घर…आपण..!”
“आणि माझे आईबाबा”
“ते आपणमध्येच आलेत नं!”
ती इतकी छान आहे नं, सत्य शिव आणि म्हणून सुंदर ! म्हणून तर ती परी आहे.
shilpa said,
दिसम्बर 26, 2006 at 5:58 पूर्वाह्न
छान